خازن های فن معمولاً خازنهایی هستند که برای مدت زمان کارکرد موتور برای ارائه گشتاور اولیه اضافی بهویژه در موتورهای القایی با مقطع مجرد استفاده میشوند. این خازنها معمولاً به انواع مهم تقسیم میشوند: خازنهای شروع و خازن اجرا.
خازن راه اندازی:
عملکرد: خازن راه انداز برای ایجاد گشتاور شروع بیشتر در هنگام شروع موتور استفاده می شود. در سرتاسر بخش راه اندازی موتور به مدار متصل می شود و برای کمک به غلبه بر مقاومت اولیه اینرسی موتور، یک شیفت قطعه را افزایش می دهد.
مشخصه: خازن های راه اندازی معمولاً دارای ظرفیت خازنی هنگفتی هستند تا در نقطه ای از راه اندازی به اندازه کافی اضافی را ارائه دهند.
خازن اجرا:
عملکرد: خازن کار برای ارائه گشتاور کمکی و افزایش عملکرد موتور در برخی از نقاط کار موتور استفاده می شود. در مدار باقی می ماند و دائماً تغییر فاز را ارائه می دهد که عملکرد موتور را تسهیل می کند.
مشخصه: خازن های عامل معمولاً مقادیر خازنی بسیار کمی دارند، اما باید در تمام چرخه کاری به کار خود ادامه دهند.
این انواع خازنها به دلیل بستههای منحصربهفرد و درجههای عملکردشان، تفاوتهایی در چیدمان دارند. خازنهای راهاندازی معمولاً برای وقفه از طریق حالتهای استاتیک استفاده میشوند، در حالی که خازنهای عامل برای نگهداشتن حالتهای در حال کار طراحی شدهاند.
این خازن ها معمولاً خازن های الکترولیتی هستند، به ویژه خازن های الکترولیتی آلومینیومی، زیرا عملکرد الکتریکی و طول مناسبی برای برآوردن نیازهای موتور دارند. هنگام انتخاب خازن جایگزین، اطمینان از اینکه خازن انتخابی با ولتاژ نامی، مقدار ظرفیت خازن و الزامات مشخصات مختلف موتور مطابقت دارد، مهم است.