روش نصب از
خازن های فن بسته به نوع و طراحی موتور میتواند محدوده متفاوتی داشته باشد، با این حال برخی از روشهای متداول راهاندازی به شرح زیر است:
1. نصب از طریق سوراخ:
از طریق خازن های توخالی: این روش تنظیم مستلزم عبور دادن پین های خازن از طریق سوراخ های روی تخته مدار منتشر شده (PCB) و حل آنها با استفاده از لحیم کاری است. این یک روش نصب غیر معمول نیست، که عمدتاً برای تعدادی از علاقه مندان به برق خانگی مناسب است.
2. تکنولوژی نصب سطحی (SMT):
خازن های سطحی (SMD): برخی از خازن های فن از دوران SMT استفاده می کنند و مستقیماً روی کف PCB لحیم می شوند. این روش معمولاً برای برخی از طراحی های موتورهای پیشرفته و مینیاتوری استفاده می شود.
3-نصب سوکت های خازن:
سوکت خازن: برخی از خودروها و دستگاه ها از یک سوکت خازن استفاده می کنند که از طریق آن خازن ها وارد می شوند. این طراحی باعث می شود که به روز رسانی خازن ها بدون نیاز به جوش کمتر مشکل شود.
4-نصب ریل:
خازن های ریلی: در برخی از کاربردهای صنعتی، خازن ها ممکن است به گونه ای طراحی شوند که روی ریل های رایج برای راه اندازی و نوسازی متمرکز نصب شوند.
5. نصب پیچ و مهره یا رزوه:
خازنهای ثابت پیچ: برخی از خازنهای بزرگ، بهویژه خازنهایی که برای بستههای پرانرژی یا تجاری استفاده میشوند، ممکن است پیچها یا رزوههایی برای نصب روی براکتها، سینکهای حرارتی یا سیستم از طریق پیچ یا مهره داشته باشند.
6. راه اندازی پنل:
خازنهای متصل به پنل: برخی از خازنها به گونهای طراحی شدهاند که فوراً به پنل دستگاه متصل میشوند، معمولاً از پیچ یا ابزارهای مختلف تعمیر استفاده میکنند.